Zegt de naam Mike Hailwood u nog iets? Dat mogen we verdorie hopen. Hailwood is voor de eeuwigheid een van de groten der motorracerij: zo won Mike “The Bike” (voor instagrammers: de énige echte) maar liefst negen wereldkampioenschappen Grand Prix, waaronder zelfs vier opeenvolgende GP-titels in de 500cc tussen 1962 en 1965.
Zegt de naam Eric Bana u nog iets? Vaag? Wel, ook dat kan kloppen. De man werd bij ‘t begin van de jaren 2000 tot vervelens toe voor Hollywood-kaskrakers gecast, van ‘Troy’, over ‘Black Hawk Down’ en ‘Munich’ tot zelfs ‘Hulk’. Nadien werd ‘t een pak stiller qua hoofdrollen in grote prenten, waardoor de Australiër plots tijd had voor de echt belangrijke zaken in ‘t leven – zoals motorrijden en een bezoekje aan de IOM TT.
En zo komen beide verhalen samen: Bana raakte zo onder de indruk van het evenement en überheld Hailwood dat hij onlangs de filmrechten op diens verhaal kocht. Vreemd genoeg niet op die van z’n volledige carrière, maar wel die over z’n terugkeer naar de stratenracerij. Na een ‘pauze’ van elf jaar – nu ja, hoe noem je dat, als je intussen F1 gaat racen? – in de motorracerij, keerde Hailwood namelijk terug in 1978.
En (opgelet, spoilers!) op ware Hollywood-wijze won Hailwood de TT op z’n Ducati, met een tijd van 2.05.10.2. Ofwel goed voor een gemiddelde van 108 mph. Not too shabby. Een releasedatum werd nog niet meegedeeld, maar wij kijken alvast uit naar ‘t resultaat.
Precies weten wat de vele verschillende merken dit jaar allemaal op de markt brengen? Dan pak je het beste het
Je zou ‘m in het ruime aanbod van Ducati bijna vergeten, maar de Ducati Monster is al dertig jaar een
In deze rubriek halen we herinneringen op over de coureurs die je niet op de cover van de geschiedenisboeken terugziet.
