MotoKicX serveert elke donderdag een nummer over of met motoren in de hoofdrol. Deze week: Moby Grape met ‘Motorcycle Irene’.
De ode aan deze nobele onbekende – maar duidelijk appetijtelijke – deerne en die van haar Harley-Davidson, wordt doorspekt met motorgeluiden op z’n sixties gebracht door de vijf heren van Moby Grape in 1968. Een poppy rockbandje waar eigenlijk geen mooi verhaal over te vertellen valt: Simon Cowell-gewijs samengegooid vanwege hun individuele talent en hun Beatles-achtige jongenslook. Niks speciaal dus. Wel wonderlijk: ze hebben meer comebacks gemaakt dan Erik Buell; momenteel zijn ze aan hun achtste (!) actieve periode bezig.
Die vlijt lijkt lovenswaardig, ware het niet dat ze vooral de centen nodig hebben. Omwille van schulden hadden de heren alle rechten op hun groepsnaam al voor hun relatief grote succes verkocht aan hun toenmalige manager. Gooi daar nog wat drugsproblemen, ruzie, en twee bandleden met schizofrenie (na jaren van lsd-gebruik) tegenaan, en je weet dat ’t nooit meer goed komt…
There she sits a-smokin’, reefer in her mouth
Her hair hanging northward as she travels south
Dirty, on her Harley (but her nails are clean)
Super-powered, de-flowered over-eighteen Irene
Fotografie header: Archief A. Herl
Met een lang (en zonnig!) Pinksterweekend voor de boeg zou je natuurlijk het liefst een eind gaan motorrijden, maar de
Geluidsoverlast en milieuproblemen maken het niet makkelijker voor de noppensport, maar er zijn manieren om daaromheen te werken. Het Nederlandse
Hulde aan Kawasaki dat het ein-de-lijk weer aandurft om een echte adventure op de markt te brengen. En daarvoor haalt
